Ojee, ik word ouder

Ojee, ik word ouder

Op 31 december 2019 werd ik 25. Als je me goed kent, weet je dat ik een gigantische hekel heb aan mijn verjaardag. Meestal is het een dag vol stress, anxiety en tranen. Maar dit jaar was het anders, er hing een soort rust overheen. En toen was ik opeens 25 en was 2020 begonnen.

Het voelt alsof ik in een soort limbo zit. Ik voel me niet volwassen maar wel een stuk verder op weg dan de 20-jarige Noelle. Ik heb huisdieren, ik denk soms aan mijn toekomstige kinderen. Ik begin me langzaam te realiseren dat je je nooit volwassen gaat voelen, je wordt het gewoon.

En 25 is ook een soort limbo. Sommige 25-jarigen studeren nog, anderen zijn miljonair. Het is vreemd om een leeftijd te zijn waarop je alles kan zijn.

Al moet ik zeggen, 23 en 24 vond ik erger. Toen verloor ik het voordeel van ‘jong zijn’ als in ‘wow, ze doet al dit en dat en ze is pas 22’. Ik was niet meer vroeg afgestudeerd, nieuw op de werkplek of automatisch onervaren. Er werd nu verwacht dat ik meer ervaring had, dan ik ook echt had. Sinds toen voel ik me ook extreem onbekwaam als het aankomt op kantoorvaardigheden. De taken die ik moet doen prima, maar hoe je je gedraagt op kantoor? ik snap er niks van.

Wat het me tot nu toe laat zien: alles loopt altijd anders dan je denkt. Niet alles hoeft later, niet alles hoeft perfect te zijn voor je belangrijke keuzes maakt.

Then again, ik ben pas 3 maanden 25. Wie weet wat de rest van het jaar gaat brengen.

Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *