‘Je trekt je te veel aan van anderen’

‘Je trekt je te veel aan van anderen’

‘Je trekt je te veel aan van wat anderen vinden’ zegt hij. De storm breekt los. Ik weet dat het waar is, maar het klinkt als een belediging. Dus ik ben boos.

Het is niet dat dit ‘probleem’ uit de lucht komt vallen. Ik heb in mijn leven een aantal psychologen/therapeuten gezien en ze hebben me allemaal een ‘extreem flexibel kind’ genoemd. Wat zakelijke taal is voor ‘je hebt eigenlijk altijd al gedaan wat van je verwacht werd, niet waar je zelf zin in had’.

En het lijkt me ook iets wat in ons instinct zit, het buitenbeentje zijn had vroeger fatale gevolgen.

Maar nadat ik de titel van dit stuk te horen kreeg, en ik even heel boos was op de wereld (en bovenal op mezelf), kwam er toch een mooie realisatie naar boven. Dit alles komt uit goede intenties.

Ik geef veel om anderen en daardoor geef ik bijna automatisch ook veel om wat anderen daarvan vinden. Wat ze van mij vinden. Ik wil dat iedereen het leuk heeft, dat iedereen de beste ervaring heeft. En als ik daarin de ‘verpestende’ factor ben dan kan trek ik me dat erg aan.

Maar misschien is dat wel de oplossing. Zien waar een ‘slechte’ reactie vandaan komt en toegeven dat het vanuit een goede plek komt. Lief zijn voor mezelf, zelfs al gaat mijn brein automatisch over op lelijke gedachten. Dat zijn namelijk de momenten waarop het extra goed is om te oefenen met lief zijn voor jezelf.

En de beste manier om dit gevoel terug te dringen? Zelfvertrouwen opbouwen. Niet echt een quick fix, maar als het lang duurt om op te bouwen, gaat het ook lang mee.

Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *