Why your problems matter

anxiety girl

Ik heb last van anxiety. Ik noem het anxiety omdat het woord angststoornis een beetje heftig klinkt. Ik heb dit ‘deel’ van mij nooit verzwegen, maar dit is ook de eerste keer dat ik het van de daken schreeuw, want dat is hoe ik me voel wanneer ik een blog plaats, en dat is gelijk deel van het probleem 😂

Om het even kort uit te leggen: in mijn geval betekent anxiety dat ik heel veel pieker, alles overanalyseer en het lastig vind om persoonlijke dingen zoals mijn mening te uiten. In de eerste klas durfde ik mijn verhaaltjes niet voor te lezen en zelfs nu krijg ik het Spaans benauwd wanneer er op een feestje aan mij wordt gevraagd welk nummer ik op wil zetten. Ik heb zelfs een speciale afspeellijst met sociaal acceptabele nummers 😅 Gelukkig heb ik hier op het moment helemaal geen last van. Het komt ‘gelukkig’ alleen naar boven in stressvolle tijden, zoals mijn afstudeerjaar.

Toch worden dit soort problemen, ondanks dat we al in het jaar 2017 zitten, vaak niet begrepen. Op de een of andere manier vinden wij (als mensen) zaken pas belangrijk als ze zichtbaar zijn. Misschien onder het mom van: ‘zien is geloven’. Want als je lichaam goed werkt, je een dak boven je hoofd hebt en er eten in de koelkast is, heb je geen recht om te klagen, toch? Oke, ik geef toe, ik zal niet dood gaan aan mijn anxiety. Al zijn er wel mensen die dood gaan aan mentale problemen, dat heet zelfmoord, maar daar kan ik zelf niet zo veel over vertellen, want dat is nogal ver van mijn bedje.

Mijn punt is: zelfs als je vindt dat iemand zich vreselijk aanstelt, is het niet jou om te beslissen of het probleem belangrijk is of niet. True, we denken het allemaal wel eens, bijvoorbeeld wanneer je een aflevering van ’16 and pregnant’ kijkt, maar dat je iets vindt, betekent niet dat je het hoeft uit te spreken 😉 Je kan niet zien hoe belangrijk het probleem is in de ogen van de ander, wat voor de een niets uitmaakt, is voor de ander een wereld van verschil.

Probeer dus een beetje open te staan en mensen altijd met respect te behandelen. Een beetje kindness maakt de wereld een mooiere plek. En zoals ik op komorebi las, wat mij inspireerde tot dit stukje: ‘be kind, for everyone you meet is fighting their own battle’.

1 Comment

  1. 30 April 2017 / 21:17

    Ik vind het ook heel belangrijk dat deze onderwerpen beter bespreekbaar worden. Er rust een taboe op mentale ziektes, terwijl ze net zo serieus en belangrijk zijn als andere ziektes!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *